تمهيد اول [ در بيان كيفيت سلوك سلاطين و ملوك ] خداوند تبارك و تعالى فرموده است كه : إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ . « 1 » يعنى به درستى كه خداى عزّ و جلّ امر مىفرمايد تمام شما را اى بندگان به عدالت نمودن در كردار و احسان نمودن به خود و به خداى و به يكديگر و عطا نمودن به صاحبان قرابت خود و نهى مىفرمايد شما را از مرتكب شدن فحشاء يعنى هر معصيتى كه قباحت آن به سر حد فحش و ظهور رسيده باشد و از مرتكب شدن منكر يعنى هر معصيتى كه در شرع و عقل انكار آن شده باشد و از مرتكب شدن بغى يعنى ظلم و تعدى و خداوند موعظه و نصيحت مىفرمايد شما را اى بندگان به اين امر و نهى ، شايد آنكه متذكر بگرديد و به هوش بياييد و فرق در ما بين خوبى و بدى را بنمائيد و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده است كه : « انّ افضل عباد اللّه عند اللّه منزلة يوم القيمة امام عدل رقيق و انّ ابغض عباد اللّه عند اللّه منزلة يوم القيمة امام جائر خرق . » « 2 » يعنى به درستى كه بهترين بندگان خداى در نزد خداى در روز قيامت امام و سلطانى است كه عدالت‌كننده و مدارات نماينده باشد با رعاياى خود و بدترين بندگان خداى در نزد خداى در روز قيامت امام و سلطانى است كه جور نماينده ، تندخوى و تنگ‌گيرنده باشد با رعاياى خود و نيز فرموده است كه احب مردمان و اقرب بندگان به سوى خداوند ،

--> ( 1 ) . نحل : 92 ( 2 ) . كنز العمال 6 : 10 ، حديث 14610